ordo ab chao

ik hunker naar de eeuwigheid

een complete utopie

gesproten uit een onbegrip

van de realiteit

mijn realiteit

die mijn ziel in de greep houdt

omdat ze onbegrepen blijft

voor mij

die niet kent wat

chaos is

omdat mijn hoop blijft leven

dat dit ooit orde zou worden

stoppen met denken

alle kastelen

laten wankelen om

te komen

tot een realiteit

die stoelt op eigenheid

gezocht en

gevonden

in deze werkelijkheid
in dit nu

dat wezenloos is
en blijft

mijn droom?

samen denken, zien en voelen

ergens ver weg en toch dichtbij

samen weten en kennen

zoeken en opnieuw niet vinden

dezelfde tekens

dezelfde gebaren

dezelfde symbolische taal

het onmogelijke steeds weer mogelijk maken

omdat evenwaardigheid

eenheid is

in verscheidenheid

mekaar aanvoelen

wat ons scheidt overbruggen

broeders zijn

die een zelfde zoeken behartigen

een handdruk herkennen

een broederkus omarmen

meevoelen bij verdriet

delen in vreugde

in eenheid

dezelfde roos koesteren

dezelfde letter vinden

dezelfde weg gaan

gekropen uit dezelfde aarde

naar hetzelfde licht zoeken

dezelfde moker hanteren

aan dezelfde ruwe kubiek kappen

om samen

dezelfde tempel op te richten

dezelfde broederliefde voelen

en in de diepste eenzaamheid

weten van elkaar

begrijpen zonder woorden

bij volle middag

tussen J en B

waar we thuishoren

tot we de werktuigen neerleggen

bij volle middernacht

na onze samen

volbrachte taak

onze verscheidenheid kennen

onze eenheid bejubelen

Vivat, vivat, semper vivat

Dageraad aan zee

Aquarel als een

omfloerste regenboog

met dauwdruppels

in het oor geboren

Fluisterende

glinsterende theelichtjes

zinderend

brandend op haar oppervlak

Zijdezachte maan die de zon voorafgaat

bij haar klim

en haar nastaart

hoog in het zenit

wanneer ze achter

de horizon

verdwijnt

Droevig herhalend getij

ronkende, bonkende motor

steeds weer

altijd mooi

Zuiverend kristal

met tonen in het kwadraat

en een harmonie van licht

speelt gij ontroerende

momenten vol

20 jaar

lieveke

het is zo

in de lente

dat de bomen botten

nu ben jij daar

aangekomen

je krijgt nieuwe blaadjes

en een ander

jaartal

plots

of toch niet

ben je

twintig geworden

de fleur

van je leven

mijlpalen

ga je nu in de grond

kloppen

wees voorzichtig

kies de juiste

grondlaag

om de vruchten

te kunnen plukken

die je verdient

wij kijken toe

van op de zijlijn

vaak nog bezorgd

maar vol vertrouwen

over de keuze

die je maakt

maar zij zal altijd

voor ons

de juiste keuze zijn

vaarwel

afscheid

is geen weg zijn

want elke dierbare blijft in gedachten

altijd aanwezig

als aanwezig afwezige

afscheid is een

daar zijn samen

met diegenen

die lief en leed

altijd deelden

afscheid wordt

een diepliggend

liefdesmoment

gekoesterd in

het aanwezige licht

memée

gemakkelijk zijn

was aan jou niet besteed

wel oprechte eerlijkheid

steeds helder analyserend

kort en krachtig in

je gebalde bewoordingen

lief en vriendelijk

voor allen die je

dierbaar waren

spitsvondig en scherp

voor alle schijnheiligheid

die onverdraagzaamheid uitstraalde

bezorgd om elkeen

die je lief was

ontroerend vertederend dan

zwijgzaam geworden

door de jaren heen

van betrokkenheid

pépé je liefste medereiziger

in al die tijd die

nu in seconden gevat

tot jou eeuwigheid behoort

denken aan jou

nu de wolken

voor de zon samentrekken

herinneren we ons

hoe het was

volle licht

deugddoende schaduw

een zee van tijd

genieten van vogels

van doorzichtige kristallen dauwdruppels

in het zachte gras

bloemen zien

in de wolken

roze heidekleuring

die doet dromen van geluk

nu samen stilstaan

bij datgene wat nooit meer hetzelfde zal zijn

bij diegene die blijvend aanwezig is

in onze ziel

huilen met een lach

opgaan in de zon

en genieten van de bron

van alle leven

de wind voelen

de harmonie zoeken

in een boom

ochtendstilte ervaren

waarin één heldere

onhoorbaar gouden klank

zichtbaar trilt

een ondoorgrondelijke

aanwezigheid voelen

die ook in het niet daar zijn

de ziel verlicht

koesteren

bewaren dat kostbaar juweel

zoals je wou

voor altijd