waar ben ik
kijk ik tegen de zon aan
of is het de maan
ben ik gelukkig
waarom dan die tranen
wat ging er verloren
samen met dat woord
zijn de verwelkte rozen
de oorzaak
of ligt die in mijn zijn
besloten
ik schreeuw over de daken
maar raak de horizon
niet
kraaien kijken verwonderd toe
de ster
verbleekt bij
mijn vertwijfeling
waar is mijn hoop
blijft enkel
mijn ontgoocheling over
worden de zandpyramiden
weggeblazen door mijn
innerlijk onstuimige storm
die doorraast
zonder stoppen
mijn beitel is zoek
